HiKAYENi PAYLAŞ
Okuma yazma öğrenen çocuğumuzun anne-babası yada öğretmeni olarak ilkokuma yazma öğretimi sürecinde değişik olaylar yaşıyoruz. Bazen bizi çok zorlayan bir durumun, en umulmadık zamanda gelen çözümü çektiğimiz tüm çileyi bize unutturuyor. Her birimizin yaşamış olduğu değişik hikayelerinizi buradan yayınlamak istiyoruz.  Yayınlanmasını istediğiniz öykünüzü adınız-soyadınızla birlikte miniminibirlerim@gmail.com adresimizden bize yollayabilirsiniz. Gerekirse taslak olarak yazdığınız öykünüzün düzenlenerek yayına hazır hale getirilmesine yardımcı olunacaktır. Öyküler yeterli bir miktarı bulduğunda daha kalıcı bir hale gelmesi ve kalıcı halde gelecek nesillere aktarılması amacıyla renkli ve resimli bir  e-kitap haline dönüştürülecektir. Kimbilir belki bir sponsor bulabilirsek bastırabiliriz bile. Ne dersiniz hoş olmaz mı?
Herkesin bir öyküsü olduğunu tahmin ediyorum. Buyrun kendi cümlelerinizle öykünüzü paylaşmaya...




İlk öykümüz bir öğretmenimiz tarafından kaleme alınmış. Bir solukta okutuyor kendisini. Nereden ve ne zaman indirdiğimi hatırlamadığım bu öyküye bilgisayarımın download klasörünü karıştırırken rastladım ve konumuza cuk oturduğundan sizlerle paylaşmak istiyorum.

Ben Okumayacağım

Mart ayı gelmişti ama kızım hala okumaya geçmemişti. Ödevlerini yapmamak için bir sürü bahane buluyordu. Elimden geldiğince ilgileniyor, çalışma şevki kazanması için çabalıyordum. Ancak hiçbir gelişme yoktu. Adeta inatla okuma-yazma öğrenmemeye çalışıyor gibiydi. Öğretmenliğin kazandırdığı bütün deneyimlerimi kullanıyor, hiçbirinin işe yaramadığını gördükçe paniğim artıyordu.
 
Kızımdan bir yaş küçük oğlum ve henüz yedi aylık bebeğim den çalabildiğim her dakikayı kızıma ayırıyor, ancak öğretmeniyle her konuştuğumda büyük bir düş kırıklığı ile eve dönüyordum. 'Kızım acaba geri zekalı mı' diye düşündüğüm oluyor, bu düşünceler yüzünden beynimin zonklamasını geçirmek için iki, üç tane ağrı kesici almak zorunda kalıyordum.
 
O soğuk mart akşamında, sönmeye yüz tutmuş sobanın yanında, kızıma heceleri söktürebilmek için uğraşırken, onun ilgisizliği kalan son sabrımı da tüketti. Ayların birikimiyle kızı mı omuzlarından tutup, silktim ve minicik yanağına hatırladıkça utandığım' bir tokat attım. Yanağı kıpkırmızı oldu. Şaşkın ama kızgın baktı. Ağlamamak için minik dudaklarını sürekli büküyor, bakışları kalbimin ötelerine doğru ok gibi ilerliyordu.
 
Sessizliği bozan ben oldum.
 
"Neden? Nazlıhan neden? Niçin okumayı öğrenmek için gayret göstermiyorsun? Sen aptal değilsin. Neden kendine aptalmışsın gibi davranılmasına izin veriyorsun?"
 
Bir an durdu, sonra sesinin bütün yırtıcılığı ve kiniyle, "Çünkü ben okumak istemiyorum" diye haykırdı. Kulaklarıma inanamıyordum. Yüksek tahsil yapıp, iyi bir geleceği olacağını düşledim biricik kızım, benim, ben öğretmen Emine Özgenç'in kızı "Okumak istemiyorum" diye bağırıyordu.
 
Hayal kırıklığı ve şaşkınlık içerisinde "Neden?" diye sorabildim.
 
"Çünkü ben senin gibi okuyup, öğretmen olup, çocuklarımı evde yalnız bırakıp işe gitmeyeceğim, Çalışmayacağım, Ben sadece anne olacağım."
 
Kızım konuşmuyor, adeta beni tokatlıyordu. Başım dönüyor, gözüm kararıyor, bu sözlerin gerçekten kızıma mı ait olduğunu anlamaya çalışıyordum. Evet bu sözleri bana yedi yaşındaki kızım söylüyordu. "İnsan şimdi bayılmaz da ne zaman bayılır" di ye düşündüm. Sanki, birden, gözlerimin önünde bir sinema perdesi açıldı ve acı bir film oynamaya başladı. Yozgat'ın Nohutlu Tepesi'nde, o her çıkışımda hiç bitmeyeceğini düşündüğüm yokuşun başındaki bir türlü ısıtamadığım evi hatırladım.
 
12 Eylül sonrası, eşimin (birçok insana yapıldığı gibi) hiç anlayamadığım bir tarzda ve sebepsizce tutuklanıp cezaevine götürülüşü. Aylarca tutuklu olduğu halde mahkemenin bir türlü başlamayışı. Yıllarca süren ve benim, eşimin neden tutuklandığını beraat ettikten sonra bile anlamadığım mahkemeler. Bakamadığım için dokuz aylık oğlumu Samsun'a, anneme bırakmam. Bakıcı ve anaokulu masraflarını karşılayamadığım için, iki yaşındaki kızımı her gün çalıştığım liseye götürüşüm. Yavrumun öğretmenler odasında koltuklarda uyuyuşu. Uykusunun en derin yerinde çalan teneffüs ziliyle yavrumun fırlayıp koltuklara oturuşu. Sonra müdürün beni çağırıp, "Bak Emine Hanım, biliyorum zor durumdasın ama seni gören herkes çocuğunu okula getirmeye başladı. Burası çocuk yuvası değil ki. Bir daha kızını okula getirme" deyişi. O günden sonra iki buçuk yaşındaki kızımı o koskoca, o sopsoğuk evde, yalnız başına bırakıp, dönene kadar kızımı koruması için Allah'a yalvarışlarım. Acıkır ve susar diye etrafa bıraktığım su bardakları ve yiyecekler. Her akşam eve döndüğümde yavrumu bir köşede battaniyenin altında büzüşmüş buluşum.
 
"Yavrum, iyi misin? Korktun mu?" diye sorunca, "Korktum, ağladım, ağladım, yoruldum, sustum, sonra yine ağladım" diyerek boynuma sarılışı. Bir film şeridi gibi geçiyordu gözlerimin önünden. Bir türlü filmin sonu gelmiyordu.
 
Nisan sonlarına doğru bir öğle paydosunda eve gelmiş ve zili çalmak zorunda kalmıştım.
 
O sabah telaşla çıkarken anahtarı evde unutmuştum. Ama çok dert etmemiştim. Nasılsa kızım evdeydi. Kapıyı açardı. Ama açmadı. Açmadığı gibi sesinin bütün gücüyle "Anne" diyerek ağlıyordu. "Kızım, ben annenim, aç kapıyı" dedikçe o "Hayır sen annem değilsin. Sen kurtsun. Beni yiyeceksin" diye feryat ediyordu. Ne söyledimse inandıramadım. Dinlediği bir masaldan etkilenmişti besbelli. Yavrum, minik yavrum korkuyor ve ağlıyordu. Yarım saat uğraşmış, ikna edememiştim.
 
Yapacağım tek şey vardı. Bir şekilde içeri girmek. Ama nasıl? Kapıyı kıracak gücüm yoktu. Nohutlu Tepesi'nde çilingir ne gezerdi. İçerde yavrum feryat figan ağlıyordu. Neden sonra alt kata inmeyi düşündüm. Kapıyı açan komşuma bir yandan olayları anlatıyor, bir yandan balkona doğru koşuyordum. Bir sandalye bulup balkona yerleştirdim ve üst kattaki evimin balkonuna ulaştım. Ben, 153 santimlik ufak tefek kadın, bir sandalye yardımıyla nasıl olup üç metrelik tırmanışı gerçekleştirerek, üçüncü kattaki evimin balkonuna ulaştım. Hala anlamış değilim. Sanki görünmeyen bir el beni yukarı çekti. Balkonun kapısı pek sağlam olmadığından, kilidi kolayca açıp içeri koştum. Kızım kapının dibine oturmuş, başını bacaklarının arasına sıkıştırmış ağlıyordu. Sarıldım, sarıldım, sarıldım... Göz yaşlarım onunkiyle karıştı. Koynuma büzüldü. Sadece "Annem, anneciğim, kurt beni yiyecekti" diyebiliyordu. O gün öğleden sonraki ilk dersimi kaçırdım. Müdürün ikazına rağmen kızımı sınıfıma götürdüm. Önce müdür muavini, sonra müdür tarafından azarlandım ama hiç cevap vermedim. Sadece göz pınarlarımda iki damla yaş belirdi. Ve o yaşlar müdürün birden susup özür dilemesine sebep oldu.
 
Evet bu acı film bitecek gibi değil. Kızımın sesiyle irkildim.
 
"Ben okumayacağım. Anne olacağım diye feryat ediyordu. Feryat etmiyor sanki beni tokatlıyordu. Ona iyi bir anne olamadığımı ve bundan duyduğu rahatsızlığı bu sözlerle haykırıyordu yüzüme. Hayatımın hiçbir anında böylesine bir acı yaşamamıştım. Hiçbir söz yüreğimi ve belleğimi böylesine hırpalamamıştı.
 
Kızımın kestane rengi saçlarını okşadım. Tokadımla kızaran yanağını öptüm. Başını göğsüme bastırdım. Onun hafızasında yer eden bütün acıları silmek istiyordum. En doğru, en eğitici sözleri bulmalıydım. Ama nasıl?.. Bu allak bullak beyinle nasıl?
 
Öğlece ne kadar kaldık bilemiyorum. Bir ara konuşacak gücü bulabildim.
 
"Kızım, her okuyan kadın çalışmak zorunda değildir. Sen iyi bir anne olmak istiyorsun. Ben de iyi bir anne olmanı istiyorum. Ancak, okursan, bilgili olursan, iyi bir anne olabilirsin. Çalışmak zorunda değilsin ki. Sen de evde çocuklarına bakar, onlara okuma yazma öğretirsin" diye devam eden birçok cümle sıraladım peş peşe. Kızım ikna olmuş görünüyordu. Ertesi gün okuldan geldiğinde onu masanın başında Cin Ali kitabını okurken buldum. Kızım, okuyup yazmayı aylar önce öğrenmiş fakat ısrarla herkesten saklamıştı.
 
Öğretmeni şaşkındı. "Nasıl olur da bir çocuk, bir günde bu kadar ilerleme kaydedebilir?" diye soruyordu. Bu sorunun cevabı öyle uzun ve anlaşılması öyle güçtü ki... O an susmak, en güzel cevaptı çünkü bu sorunun cevabını ancak ben ve Nazlıhan anlayabilirdik.
Şimdi kızım, Gazi Üniversitesi'nde işletme okuyor. Anadilini çok iyi okuyup, yazdığı gibi iyi derecede İngilizce de biliyor. En önemlisi bir kadının hangi şartlarda olursa olsun çalışması ve ekonomik özgürlüğünü elde etmesi gerektiğine inanıyor. En güzeli de her fırsatta "Canım annem diye sarılıp yanaklarımdan öpüyor. Ben de onun, daha önce "o utandığım tokatla" kızart tığım yanağından öpmeye özen gösteriyorum.
 
Emine Özgenç





Bu sayfa hakkındaki son yorum:
Yorumu gönderen: nazlıan, 03.10.2008, 12:36 (UTC):
ben 1.sınfa geçtim okumayı yazmayı bilmiyorum bu stede ögreniyorum bunlarıda ben yazıyorum

Yorumu gönderen: alev, 04.10.2008, 06:10 (UTC):
çok güzel nazlıcan

Yorumu gönderen: damla, 07.10.2008, 19:36 (UTC):
1. sınıfı geçtim 5. sınıfa gidiom okuma çok güzel ?????????

Yorumu gönderen: cicim, 07.10.2008, 19:39 (UTC):
1 sınıfı bitiiim benim

Yorumu gönderen: harika , 02.11.2008, 16:22 (UTC):
hiç beğenmedi oyunlar ve komik şeyler yok hocam

Yorumu gönderen: Nursel, 19.11.2008, 08:16 (UTC):
Bence o kadın'ın kızı çok şaşırtıcı kızı şu anda üniversitede okuyor ne kadar güzel birşey.benim kızımda şu anda 1.sınıfa gidiyor ve şu anda çok iyi ilk önce kızım aysun okulda 3 veya 3 satır yazı ile eve geliyordu ama şimdi ise 2 yada 3 sayfa ile eve geliyor kızım şu anda ı harfinde iyi günler

Yorumu gönderen: sümeyy, 23.11.2008, 13:00 (UTC):
ben ce cok güzel harika

Yorumu gönderen: alperen, 06.12.2008, 08:33 (UTC):
aferin ona bende öyleydim şimdi avukatım

Yorumu gönderen: Arzu, 19.12.2008, 18:44 (UTC):
Emine hanımın hayat öyküsü beni can damarımdan vurdu ama son perdesi muhteşem olmuş.Darsı benim haylas iki evladıma. Bu verimli siteyi büyük öz veride bulunup biz umutsuz annelerin umudu oldunuz.SONSUZ MİNNETTARLARIMLA

Yorumu gönderen: aysel, 03.01.2009, 09:09 (UTC):
oğlum dinlemiyor,dinlemediği içinde anlamıyor..yoruldum..onun boş bakışları beni çıldırtıyor

Yorumu gönderen: yasemin, 19.01.2009, 13:10 (UTC):
ya bence bu çok saçma oyüzden bence benim tarafta olanlara yani buna 0 puan çok kötü

Yorumu gönderen: ZEYNEP EKŞİNAR 4/B, 19.01.2009, 13:20 (UTC):
BENCE BU ÇOK İYİ BİŞEY .ÇOCUKLARA OKUMA VE YAZMA ÖĞRETİYOLAR BU TÜM TÜRKİYE İÇİN ÇOK İYİ DİYORUM VE SON SÖZÜM: OKUMAYAN KIZIMIZ VE OĞLUMUZ KALMASI ...ONLARIDA BİZİM GİBİ OKUMAYIDA GÖRECEZ NOLUR BU ÇOCUKLARA YARDIM EDİN BU DÜNYADA OKUMAYAN ANNE BABA VE ÇOCUKLAR KALMASIN TÜM TÜRKİYE SİZE SESLENİYORUM NOLUR DUYUN SESİMİ ÇOCUKLARIMIZ VE BÜYÜKLERİMİZ İÇİN NOLUR BU YAVRUCUKLARA YARDIM EDİN HEMDE::: FİLİSTİNE GAZZEYE EL UZATIN TÜM TÜRKİYE SİZE SÖYLÜYORUM ONLARA ALLAH YARDIMCILARI OLSUN SİZİ DE ALLAH KORUSUN İSTER YARDIM İSTER ETMEYİN CANINIZ SAĞ OLSUN AMA YİNEDE ELİNİZDEN GELENE KADAR YARDIM EDİN TÜM TÜRKİYEEEEEE BU YAVRUCAKLAR ORADA VİJDAN AZABI ÇEKERKEN BİZ BURADA RAHATLIK LA YAŞIYORUZ BİM DÜŞÜNÜN ORADA SİZ OLSAYDINIZ OZAMAN NE OLACAKTI O YÜZDEN ALLAHA ŞÜKREDİN TÜM TÜRKİYE SİZE SESLLENİYORUMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM.....!!!!!!......

Yorumu gönderen: ELİF EKŞİNAR 3/B, 19.01.2009, 13:30 (UTC):
OKUMAYAN ANNE BABA VE ÇOCUKLAR KALMASIN SİZE SÖYLÜYORUM TÜM TÜRKİYE

Yorumu gönderen: ayten, 22.02.2009, 17:13 (UTC):
okurken gözyaşlarımı inanın tutamadım bende çalışıyorum benim kızımda şu anda aynı sürekli bana hırçın ve okumamak için çabalıyor ne olur işe gitmesen diyor ama direniyorum ama hikayenin sonu süper tüm çalışan annelerin böyle hikayelere ihtiyacı var bence çocuğuna karşı daha çok mtive oluyorlar ve daha çok sabırlı davranıyorlar Allah yardımcımız olsun

Yorumu gönderen: dilan, 15.03.2009, 18:16 (UTC):
çok güzel tebrik ederim

Yorumu gönderen: busra , 12.10.2009, 10:30 (UTC):
yenı okudum yazdıklaınızı çok duygulandım ama sonu guzel bıttı teşekurler

Yorumu gönderen: alara nur 6/d, 21.11.2009, 20:35 (UTC):
sizinde katkılarınızla çocuklar daha iiyi olacak tüm öğretmenlere allah kolaylık versin

Yorumu gönderen: nagehan, 26.11.2009, 13:46 (UTC):
çok yürek sızlatıcı ve buruk bir hikaye ama çok iyi bir gelişme kat etmişsin nazlıhan abla şu anda okuyosun hayret doğrusu :-

Yorumu gönderen: derya, 24.12.2009, 21:55 (UTC):
yazınızı göz yaşlaruyla okudum bende çalışan bir anneyim iyi dayanmışsınız.

Yorumu gönderen: seher, 31.03.2010, 19:00 (UTC):
ben diyorum ki bütün çocuklar kalmasın kız erkek de okusun bütün dünyaaaaaaaaaaaa

Yorumu gönderen: halime, 10.12.2010, 21:27 (UTC):
site cok güzel

Yorumu gönderen: BERKAN, 03.02.2011, 17:28 (UTC):
GERÇEKTEN HARİKA BİR SUNUM OLMUŞ TEBRİKLER

Yorumu gönderen: gamze, 07.09.2011, 11:55 (UTC):
1. sınıfları ilk kez okutucam korkuyorum inş üstesinden gelebilirim

Yorumu gönderen: miray, 16.11.2011, 23:14 (UTC):
nediyeceğimi bilemiyorum çok duygulandım



Yorumu gönderen: ilknur güler, 23.09.2012, 18:17 (UTC):
ewet bende kafayı yiycek gibi oldum hatta yedim bile 2.sınıfa geçmesine rağmen okumak sıkıcı diyip kaçıyoo ne yapcamı şaşırdm walla

Yorumu gönderen: Wita, 30.10.2012, 11:20 (UTC):
Haz06 Ben Şude Teyze'den e7ok etkilendim. O df6nemde yaşadıklarıyla ilglii e7ok e7arpıcı hikayeler var. Defalarca sabah kalktığında tfcnelden evinin bahe7esine taşınmış Boşnak şehitlerinin cesetleriyle karşılaşmış. Daha onların kanlarını gfcnlerce uğraşıp temizlemesi bitmeden, yine bahe7esi f6lfc askerlerle doluyormuş. Benim ie7in Kurtuluş Savaşı yıllarında kahramanlık ve fedakarlıkları anlatılan Anadolu kadınının temsili gf6rfcntfcsfc bu fotoğraf artık. Artık o anıları okuduğumda hep Şude Teyze'yi hayal edicem

Yorumu gönderen: nurcan, 14.11.2013, 21:53 (UTC):
okurken dayanamadım ağladım çok isterdim yakın bir komşun olup sana ozaman yardım edebilmek çocuguna bakmak 2,5 yaşındaki çocuğu nasıl eve bıraktın hayret ediyorum.ama sonu güzel en azından ona çok sevindim.Allah kimseyi zor durumda bırakmasın

Yorumu gönderen: :o 8), 15.12.2013, 20:44 (UTC):



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:

El Yazısını Gözünüzde Büyütmeyin
 
Reklam
 
www.miniminibirlerim.com
 


Yeni sitemiz www.minimini birlerim.com açıldı. Yeni çalışmalarımızı oradan takip edebilirsiniz. SORULARINIZ İÇİN YENİ SİTEMİZİ KULLANINIZ. OKUMA YAZMA ÖĞRETİMİ VİDEOLARINI İZLEYEMEYENLER YENİ SİTEMİZDEN SORUNSUZCA İZLEYEBİLİRSİNİZ . *** Videoları İzleyemeyenler Müjde! Youtube erişim engellemesi ile ilgili olarak izlenemeyen videolarımız için çözüm yolu bulunarak videolar yenilenmeye başlandı. İlk olarak OKUMA YAZMA ÖĞRETEN HARF VİDEOLARI bölümümüzdeki videolar yenilendi.** MASAL TELEVİZYONU bölümündeki videolarımız da yenilenmiştir.**** i, n, o, r, m ve e,l,a,t harflerinin yazılış videolarını soldaki menüde bulunan "El Yazısı Harf Videoları" bölümünde izleyebilirsiniz. **** MATEMATİK VİDEOLARI bölümüne Sincap Cimcime'nin yepyeni 7 tane videosu eklendi.

**************************

DİKKAT ÖNEMLİ !!! EL YAZISI ÖĞRETİMİ VİDEOLARINI İZLEYEBİLMENİZ İÇİN BİLGİSAYARINIZDA KÜÇÜK BİR AYAR YAPMANIZ GEREKİYOR. YAPMANIZ GEREKEN AYARLA İLGİLİ AÇIKLAMA ANASAYFAMIZIN ALTINDA MEVCUT.

**************************

Çocuklar! Şirinler, Keloğlan ve Nasrettin Hoca ÇİZGİ FİLM bölümünde sizleri bekliyor

**************************

Sitemiz sürekli güncellenmektedir.

**************************

Yeni sitemiz www.miniminibirlerim.com açıldı. Yeni çalışmalarımızı oradandan takip edebilirsiniz... OKUMA YAZMA ÖĞRETİMİ VİDEOLARINI İZLEYEMEYENLER YENİ SİTEMİZDEN SORUNSUZCA İZLEYEBİLİRSİNİZ

**************************

 
MİSYONUMUZ
 
www.miniminibirlerim.com sitesi olarak misyonumuz okula başlayan mini mini birlerimizin ilk okuma yazma öğretimi ve matematik dersi çalışmalarında velilerimize, öğretmenlerimize yardımcı olmaktır. Sitemizde ilk okuma yazma öğretimi görsel videolarla desteklenerek sunulmuştur. Matematik dersinin 1. sınıf konularının önemli bir bölümü gene görsel videolarla youtube paylaşım sistemi üzerinden sitemizde paylaşıma sunulmuştur. Sitemiz telif haklarına ve emeğe saygılı olmayı prensip edinmiştir. Başka sitelerden yapılan alıntı ve eklemelerde kaynak belirtmeye özen gösterilmiştir. Sitemiz üzerinde paylaşılan yazı ve eserlerin tüm hakları aksi belirtilmediği sürece sitemize aittir.

Google Gruplar
miniminibirlerim grubuna
kayıt ol

Alttaki kutuya mail adresinizi
yazıp, butona tıklayın.
E-posta:
Üye olduktan sonra e-mail adresinize gelecek maili onaylayarak üyeliğinizi aktifleştirebilirsiniz.
 
El Yazısını Gözünüzde Büyütmeyin
 
Sitemize bugüne kadar 2610212 ziyaretçi (9656259 klik) geldi.
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=



www.miniminibirlerim.com sitemizde yer alan bilgi, belge, fotoğraf ve dokümanların her hakkı aksi belirtilmediği sürece www.miniminibirlerim.com sitesine aittir. Sitemizde yayınlanan bilgi, belge, doküman ve fotoğrafların yazılı izin alınmadan yayınlanması, kopyalanması, ticari amaçlarla kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası'na göre suçtur. Sitemiz hiçbir şekilde kar amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.